Jean-Luc Godard'ın 1962 yapımı 'Vivre sa vie: Film en douze tableaux' (Hayatını Yaşamak), Fransız Yeni Dalga sinemasının en etkileyici ve deneysel örneklerinden biridir. Film, Paris'te oyuncu olma hayalleri kuran, ancak geçim sıkıntısı nedeniyle yavaş yavaş fuhuş dünyasının içine çekilen genç kadın Nana'nın (Anna Karina) hikâyesini on iki ayrı tablo halinde sunar. Her bölüm, Nana'nın özgürlük, yalnızlık, varoluş ve toplumsal baskılar arasında sıkışıp kalan iç dünyasını ve dış gerçekliği yansıtır.

Anna Karina'nın performansı filmin kalbini oluşturur. Karina, Nana karakterine hem naif bir kırılganlık hem de trajik bir gurur katarak unutulmaz bir portre çizer. Godard'ın minimalist ve belgeselvari yönetmenliği, siyah-beyaz görüntülerle birleşerek Paris sokaklarını ve Nana'nın içsel çöküşünü adeta bir şiir gibi işler. Diyaloglar, özellikle Nana'nın bir filozofla yaptığı konuşma, varoluşsal sorgulamalarla yüklüdür.

'Vivre sa vie', sadece bir dram değil, aynı zamanda sinema diline yapılmış bir meydan okumadır. Godard, geleneksel anlatı yapısını kırarak izleyiciyi düşünmeye ve karakterle derin bir empati kurmaya zorlar. Film, bir kadının toplum içindeki konumunu, ekonomik bağımsızlık arayışını ve bedeninin metalaşmasını incelerken, zamanının çok ötesinde bir bakış açısı sunar. Sinema tarihine ilgi duyan, sanatsal ve entelektüel derinliği olan filmleri seven her izleyici için mutlaka görülmesi gereken bir başyapıttır. Türkçe altyazılı olarak erişilebilen bu film, Godard'ın dehasını ve Anna Karina'nın büyüleyici varlığını keşfetmek için mükemmel bir fırsat sunar.